نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
مردم شهرستان ایذه با آیین ویژه خود مراسمات ماه محرم و ایام سوگواری سرور و سالار شهیدان را برگزار میکنند. به گزارش آژانس خبری ایذه – ایزنا؛ استان خوزستان به واسطه تنوع اقلیم و اقوام خود همواره از استانها و مناطقی بوده است که با وجود همجواری شهرها با یکدیگر، از بعد اجتماعی و سبک زندگی […]
به گزارش آژانس خبری ایذه – ایزنا؛ استان خوزستان به واسطه تنوع اقلیم و اقوام خود همواره از استانها و مناطقی بوده است که با وجود همجواری شهرها با یکدیگر، از بعد اجتماعی و سبک زندگی دارای تفاوتها و شرایط ویژه و به مثالی بوده است.
موسم محرم که میشود، کوی و برزن این استان متحد در لباس سیاه و رنگهای عزا، رسمهای مختلفی در سوگ سرور سالار شهیدان و یاران با وفایش را به نمایش میگذارند و اقوام مختلف با آیین منحصر بهفرد خود صحنههای بیمثالی از عاشورا و محرم حسینی را به نمایش میگذارند.
مردم شهرستان ایذه نیز به عنوان یکی از اصلیترین مراکز بختیارینشین همواره محلی برای نمایش رسوم ویژه این قوم کهن بوده و صحنههای سوگواری سرور و سالار شهیدان را به صورت آیین دیرینه خود به نماییش میگذارند.
از جمله نوحههای قدیمی و چند صد ساله که در بین مردمان این منطقه به ویژه قدیمیترها و افراد سالخورده و میان سال هنوز هم رواج دارد میتوان به نوحه «حسن حسین» اشاره داشت.
این نوحه با وجود دو ضرب بودن در میان مردم قوم بختیاری به مانند سوگ عزیزان و مراسمات عزاداری عزیزان از دست رفته در این قوم اجرا میشود که اوج ارادت مردمان این دیار را به امام حسین (ع) و یارانش را نشان میدهد.
در این نوحه که با نوا و زبان محلی ادا میشود با سینهزنی همراه میشود و اوج سوز و ماتم در شهادت مظلومانه امام حسین (ع) را به نمایش میگذارد.
با وجود رواج داشتن پخت آش و غذای نذری ایام محرم، مردم شهرستان ایذه نیز با پختن غذاها و آشهای محلی خود به استقبال محرم و روز عاشورا میروند و نذر خود را ادا میکنند.
پخت آشهای محلی با ماست و شیر و تهیه حلوای آرد و شکر از جمله نذورات غذایی مردم این سرزمین برای شبها و روزهای ماه محرم و دهه سوگواری سید الشهدا است.
بدون شک یکی از دیرینهترین آیین عزاداری دهه محرم در شهرستان ایذه و در میان مردمان قوم بختیاری آیین حمل عَلَم توسط مردم به ویژه جوانان و افراد تنومند است.
حمل علم در این دهه در بین تمام دستهجات حاضر در سطح شهر رواج دارد ولی روزهای تاسوعا و عاشورای حسینی همزمان با دسته روی به سمت اماکن متبرکه و زیارت اهل قبور در این روز به اوج نمایش خود میرسد و حمل کنندگان رسیدن به حاجت خود را با این کار از باب الحوائج حضرت عباس (ع) طلب میکنند.
ساخت علمها نیز با حضور تمام اهالی محله و منطقه در در هر هیات انجام میشود و هر کسی به نشان علاقه و ارادت خود به حضرت ابوالفضل (ع) به چوب بلندی که قرار است به عنوان علم در پیشگاه و جلو هیات حرکت کند تکیههای پارچهای را گره میزنند و در بالای علم نیز یک زنگوله به نشان زنگ کاروان عاشوراییان نصب میشود.
کتلبندی و سیاه پوش کردن اسبها از روایتها و سنتهای دیرینه مردمان بختیاری است که امروزه هم در برخی از روستاهای این دیار به چشم میخورد، سیاهپوش کردن زیباترین اسب منطقه و نصب پارچههای تزئینی به نشان محرم و عزاداری و وارونه کردن تفنگ یا به اصطلاح محلی «نگون فنگ» از دیگر اقداماتی است که برای روزهای تاسوعا و عاشورا به اجرا در میآید.
با توجه به رسم دیرینه مردمان بختیاری در هنگام عزاداری و ماتم برای بزرگان، تفنگها به حالت برعکس در میآید و صاحب اسلحه به حرمت این روز و عزاداری دست به اسلحه نمیبرد و این آیین در ایام محرم به ویژه در تاسوعا و عاشورای حسینی همچنان در بسیاری از مناطق بختیارینشین رواج دارد.
روزهای تاسوعا و عاشورای حسینی صحنه اتحاد و همراهی تمام مردم شهرستان ایذه با دستهها و هیاتهای مذهبی است، جایی که تمام مردم با هر نوع نگرش سیاسی و اجتماعی با ارادت به ائمه اطهار (ع) و به ویژه امام حسین (ع) دست از کار میکشند و تمام بازار، کسب و کار به تعطیلی فرو میرود و کوی و برزن غرق در ماتم و عزای سالار شهیدان و یاران با وفایش است.
مادران ایل به رسم مادرانه خود و با نذری که داشتهاند در سوگ علی اصغر گهواره به دوش تمام مسیر راهپیمایی و حرکت دستهجات را طی میکنند و در این بین افرادی که نذر و حاجتی دارند با قرار دادن پول و کالاهای دیگر نذر خود را ادا میکنند.
خواندن نوحه لالایی اصغر با نوای سوزناک مادرانه از نواهایی است که در سوگ شهید کودک صحنه نینوا ادا میشود.
فـــــــــارس
این مطلب بدون برچسب می باشد.